Het oudste deel van Auberge Le Grillon is gebouwd in 1860 en was origineel een nonnenschooltje. De ligging is centraal tussen het mooie natuurgebied de Morvan en het bekende wijngebied van de Côte d'Or (Bourgogne).

Er zijn op de eerste etage drie kamers en op de tweede etage nog twee kamers. Alle Chambres d'Hôtes kamers hebben hun eigen badkamer. De Gîte voor twee personen bevindt zich op de begane grond in het oudste deel van het pand en heeft een eigen ingang.

De omgeving van de Chambres d'Hôtes (B&B) is de mooie Bourgogne met zijn eindeloze wandel- en fietsmogelijkheden. Als je eropuit trekt vind je er schitterende natuur, groene heuvels, de beroemde wijnranken van de Bourgogne, klaterende beekjes en het Franse boerenleven.

Maar ook gezellige stadjes, kastelen en andere bezienswaardigheden. Er worden regelmatig brocantes en markten georganiseerd.

Met een gematigd landklimaat is het van april t/m oktober goed toeven in de Bourgogne. Maar ook buiten deze maanden is de Bourgogne de moeite waard. Kom gezellig bij ons langs en ontdek het zelf!

Auto bepakt met de camping spullen, auto zelf ook in orde. Ramen schoon, dus vertrekken maar.

0600 uur weggereden richting Lille. Over de grens begon het te regenen en dus werden de fietsen die achterop de auto stonden nat.

De nieuwe banden van de auto lagen er ook net twee weken onder, die doen het prima.

Het was relatief rustig op de weg en weinig problemen met het laden van de auto. Bij Troyes zijn we recht naar beneden doorgereden om binnendoor naar Auberge le Grillon te rijden.

Het eerste stuk binnendoor begint mooi, uitgestrekte velden en 80km/h wegen richting de stad Tonnerre, om uiteindelijk weer uit te komen op de A6 richting Pouilly-en-Auxois.

Van daaruit gingen we weer binnendoor de Morvan streek in, mooie landweggetjes en glooiend landschap met prachtige vergezichten. Bos, weilanden, slinger weggetjes, leuke huisjes van de streek, kortom een fantastische rustige streek.

Uiteindelijk komen we aan bij Auberge le Grillon in Sully met de eigenaren Jacqueline en Clemens. Een gezellig en vertrouwd weersziens waarna we gauw een tafeltje uitzochten om in de zon te zitten en de rust op ons af lieten komen. Natuurlijk met een heerlijke fles wijn van de streek de Bourgogne en een kaasplankje. Het was prima weer, zo'n 25 graden en we waren de eerste gasten van het seizoen. In de avond gezellig samen gegeten met Jac en Clemens en verder gekletst tot we moe en voldaan naar onze kamer gingen, de gele kamer. Er was extra geluidsisolatie aangebracht aan de binnenkant van de kamerdeur en een geluids- en tochtstrip, toch kon ik een scheet horen daveren in de kamer, dus zo isolerend is het ook weer niet. De kippen in de tuin en de huiskat hebben natuurlijk ook de nodige aandacht gekregen.

Rustig ontwaken in de gele kamer met een getjilp concert van de vogels buiten, de baritons ala de koeien en de klok die 0700 uur slaat. Opstaan en lekker douchen in een telefooncel, ja zo krap was die ruimte wel. Om 0800 uur naar beneden waar we verwelkomd werden door Clemens met zijn slogan “Alles onder controle”? Gelukkig moesten we er niet om lachen.

Gisteren moesten we wel hard lachen, we hadden het erover dat ik het leuk vind om met achternamen te klieren of wat over te vinden, toen vertelde Clemens dat hij een bijzondere achternaam heeft. Hidde werd nieuwsgierig en ging op het puntje van zijn stoel zitten en wachtte tot Clemens zijn achternaam zou onthullen. Clemens zei dat zijn achternaam “Disco” is, Clemens Disco. Wel heb ik ooit, dit was voeding om maximaal te kunnen lachen. De grappen waren natuurlijk niet meer aan te slepen. Waarbij Clemens soms het hardste moest lachen om zijn eigen grappen.

Terug naar het ontbijt, deze is vrij standaard maar er ontbreekt helemaal niks aan, heb je niet genoeg dan krijg je gewoon nog wat erbij. Een croissant, een eitje van de eigen kippen, stokbrood en lekker beleg met daarbij voldoende koffie. We hadden ook nog een potje honing gekocht van een bijenboer uit Sully, dat konden we niet laten staan.

Uiteindelijk gingen we op pad richting eindbestemming “Le Mont Ventoux”. We kregen nog een heerlijk lunchpakket mee voor onderweg van Jacqueline. We werden uitgezwaaid door Jac en Clemens en vertrokken zo weer rustig op pad naar de Route du Soleil, dit zijn de laatste 400km naar de camping le Mont Serein. Vlak voor Lyon nog even goed de auto opladen, want in Lyon wil je niet voor verrassingen komen te staan. Dit keer besloten om door Lyon te rijden, het is sneller maar echt rete druk en het is geen mooie route. Vaak als we al op Google maps rode wegen zien, rijden we om Lyon heen. Is een half uurtje langer maar eens zo mooi en veel rustiger. Wel met minder parkeerplaatsen met laad mogelijkheden. We hadden nu gelukkig maar een korte file in Lyon maar het is er altijd druk. De auto's schieten kris kras van de ene baan naar de andere baan toe, dus opletten is wel handig.

Lyon gelukkig overleefd, vanaf Valence achter een vrachtwagen gehangen en met een gangetje of 90km/h naar afslag Bollene. Dit is lekker zuinig, we hebben toch geen haast. Nog wel een keer opgeladen voor Bollene om vervolgens in een ruk naar de camping te kunnen rijden. Want ook hier, als je van de snelweg af bent zijn de laadpalen schaars in het binnenland. Deze moet je echt wel even goed plannen of opzoeken in de juiste app. 

Aangekomen op de camping is het een fijn weerzien met Ann en Antoin. We kregen onze batch weer om binnen te komen en dit keer de sleutel van het invalide toilet. Dit kregen we omdat de camping officieel nog niet open was.Tevens kregen we een nieuwe plattegrond mee met alle noodnummers en andere belangrijke zaken erin. Hidde vroeg of ze nog een fles rode wijn hadden, die werd direct gehaald door Antoine, nu konden we ons psychisch voorbereiden op het opzetten van de tent.

Op ons favoriete plekje nummer 12 alle inboedel uit de auto gehaald en beginnen met de tent. We hadden ooit de gebruiksaanwijzing versnakericeerd, omdat hij het onduidelijk was. Nu was het zo uitgebreid en in detail met foto's dat het ook niet lekker werkte, hierop heel het document in chatGPT geüpload en gevraagd of het document kort, bondig en in Jip&Janneke taal herschreven kon worden. Dat was prima gelukt, een A4tje met de hoognodige stappen. We hebben ook een beetje ons eigen gevoel gevolgd hoor, dat hielp ook aardig mee. Het ging best vlot met opzetten en zelfs zonder al teveel gevloek van Hidde. En zoals in het instructie filmpje van de fabrikant van de tent, gingen wij ook halverwege een glaasje wijn drinken. De tent verder opgezet en we waren best snel klaar en we kwamen er achter dat de tent dit keer best netjes en strak opstond, dit was ook de eerste keer. De details van de tent nog afgewerkt en de tent inruimen, voila en klaar is Kees!

Nu konden we rustig ons lunchpakket opeten die we van Jacqueline hadden meegekregen. De lunchbroodjes van Jacqueline waren eigenlijk genoeg als avondeten en we zijn daarop maar lekker op tijd onze snurkzak ingekropen. Eerst nog even naar het invalide toilet, een eigen prive hok (wat het ook moge zijn) met douche en toilet, de rest van het sanitair zal pas vrijdag open gaan. In dit invalide resort hangt ook een infrarood verwarming, geweldig is dat. Hoppakee een druk op de knop en….. oh nee, toch geen warmte. Helemaal niks gewoon, dus kou lijden in dat misselijke hok. Rap inliggen onder onze onlangs aangekochte Zelesta deken. Het voelt heerlijk aan en na de vakantie zo de wasmachine in, maar halverwege de nacht was het toch wel wat frisjes geworden buiten en dat trok deze Zelesta deken net niet.